بدعتگذاری حتی در خاطرات امام!
به تازگی حجتالاسلام والمسلمین مهدی كروبی نسبت به حذف اندیشه امام هشدار دادند اما گویا ایشان تصور نمیكردند كه نه تنها آرا، اندیشهها و یاران امام میتوانند در خطر حذف قرار گیرند، بلكه حتی خاطرات حضور امام نیز میتوانند دچار تغییر شوند.
محمود احمدینژاد امروز و در حاشیه حضورش در مرقد بنیانگذار جمهوری اسلامی تصمیم گرفت تا برای خبرنگاران یكی از خاطرات حضور خود در محضر امام را تعریف كند. اما خاطره جناب رییس جمهور از رنگ و بوی دیگری نسبت به خاطرات یاران نزدیك امام برخوردار بود، به نحوی كه چندین نكته ابهامبرانگیز را در اذهان مخاطبان بر جای گذاشت.
آقای احمدینژاد در جریان خاطره گویی خود فرمودند: به همراه دو دانشجوی دیگر خدمت امام رسیدیم تا پیام تعدادی از دانشجویان را به ایشان برسانیم، اما آنچنان محو تماشای امام شدیم كه از یك طرف پیام دانشجویان را فراموش كردیم و نتوانستند حرف بزنیم، و از طرف دیگر حتی یك كلمه از سخنان امام را متوجه نشدیم.
این خاطره عجیب در وهله اول این پرسش را برای مخاطبان ایجاد میكند كه اگر قرار بود هر كس خدمت امام میرسید هم حرف خود را فراموش كند و هم از سخنان امام چیزی نفهمد پس چگونه امام میتوانستند با رهنمودهای خود انقلاب را به پیش ببرند و باز هم چگونه میتوانستند مشكلات را از زبان مسئولین بشنوند؟
هرچند شاید بتوان این گونه خاطره گویی از محضر امام را به حساب سن اندك رییس جمهور و این نكته گذاشت كه ایشان در آن زمان نه از نزدیكان امام به حساب میآمدند و نه مسئولیت خاصی در جریان انقلاب داشتند كه بخواهند در محضر امام حاضر شوند، اما خاطره مذكور نكته دیگری نیز دارد كه بسیار عمیقتر و قابل تاملتر از اولی است.
حضرت امیر در نهجالبلاغه خود میفرمایند وای بر حاكمی كه در محضر وی صدای رعایا بلرزد. بدون هیچ قصد مقایسهای این پرسش را مطرح میكنیم كه آیا تصویر رهبری كه دیگران در محضرش قادر به بیان كلام خود نبودند تصویری جدید و بدیع از امام نیست؟
هیچ گاه و از زبان هیچ یك از نزدیكان امام كسی به چنین نكتهای اشاره نكرده بود كه در ملاقاتهای فراوانی كه امام با مسئولین كشور و حتی مردم عادی داشتند كسی در بیان كلام خود دچار مشكلی شده باشد، بلكه آنچه همواره مورد تاكید بوده، این نكته است كه گرمی و صمیمیت امام به عنوان یك رهبر آنچنان بیسابقه بود كه تمامی میهمانان ایشان به خود جرات میدادند درد دلهایشان را بیان كنند.
خوشبختانه هنوز هستند یاران نزدیك امام كه محضر ایشان را به خوبی درك كرده و قادر به انتقال و بازگویی آن باشند؛ و البته در شرایط خطیر كنونی این امر حتی میتواند ضروری نیز باشد كه محضر امام را تنها از یاران نزدیك ایشان جویا شویم تا تاریخ را همان گونه كه هست برای آیندگان به یادگار گذاریم.
ارسال خبر به دوستان
نسخه چاپي
آدرس دايمي- چرا وزير كشور پروايي از سخنگويي اصولگرايان ندارد؟
- بردن با لذت تحقير
- انتخابات مجلس را فراموش کنیم
- مرتضي حاجي : آقایان شعار پیروزی سر میدهند در حالی که مردم آن را نمیبینند
- محسن چاووشی: برای سنتوری آه کشیدم
- توهین به ایران و ایرانی درشبكه هاي ترکيه
- كيهان قطعنامه چهارم را هم پذيرفت
- پاسخ ابراهيم يزدي به مجري صداي آمريكا
- «ائتلاف فراگیر اصولگرایان» راهي براي مقابله با دخالت دولت در انتخابات
- مولايي: اعتمادسازي با جامعه جهاني تنها از مسير پرونده هستهاي نميگذرد
نظرات (8 ارسال شد):
آوردن سخن حضرت علي(ع) هيچ مناسبتي نداشت
ايشان فقط گفت:محو معنويت امام شديم.
اينم يه چيز غير معقولي نيست
نميخوام توهين كنم.اما برداشت شما به نظر من
با اهداف شخصي و كوته نظرانه و متاسفانه تا حدي احمقانه هست.
يعني شما موتجه منظور رئيس جمهور :
اما آنچنان محو تماشای امام شدیم كه از یك طرف پیام دانشجویان را فراموش كردیم و نتوانستند حرف بزنیم.
نشديد.لطفا كمي چشمانتان را بيشتر باز كنيد
شما كه امديد از سخن رئيس جمهور ايراد بگيريد
منو ياد مثل معروف انداختيد
اومدي ابروي عروس رو درست كني زدي چشمشم كور كردي.
با تشكر
اين خبر مرا ياد توجيه وسيله براي هدف مي اندازد . تكنيك ساده و كليشه اي كه اين روزها استادانه از آن استفاده مي شود .
بزرگوار احمدي نژاد در آن زمان در دفتر تحكيم وحدت بوده و اينكه چند بار به خدمت امام رسيده در همان ايام، مطلب كاملا صحيحي است...
در ضمن ما خاطرات مشابه بسيار ديگري را هم از زبان بزرگان ديگر شنيده ايم و اين هم ناشي از قدرت معنوي امام دانسته شده است...
با وجود اينكه آقاي احمدي نژاد را نمي پسندم اما اين طريق نكته برداري ديگر خلاف انصاف است...
نبايست كه به همه چيز بدبينانه نگريست...
نظرات خود را ارسال نماييد