مقايسه بين دولت شيرين مهروزي و دولت سازندگي (كوهيار گودرزي/ بخش نخست)

پنج صبح: بر آن شديم ( در واقع به ما سفارش داده شد) تا ميان دول احمدي‌نژاد و اصلاحات و سازندگي مقايسه‌اي انجام دهيم تطبيقي. اما به دو دليل از اين كار پرهيز مي‌كنيم.

اول اينكه فيل با مورچه قابل قياس نيست و در ثاني آدم عاقل از زير فيل رد نمي‌شود. چون ممكن است يك وقت اقا فيله ( اگر ما خانم باشيم در راستاي طرح هماهنگ‌سازي جنسيتي خانم فيله) هوس مهرورزي به سرش بزند و بنشيند روي آدم. فلذا دولت نهم را مي‌گذاريم كنار و تنها به ذكر معايب و نواقص دول قبلي اكتفا مي‌كنيم.

1. دول قبلي سفر استاني نمي‌رفتند يا كم مي‌رفتند. در نتيجه كسي نبود به مردم در موارد مختلف اميدواري بدهد. مردم قبلاً خيلي كمتر مي‌خنديدند. طنز رونق نداشت. آمار خودكشي هم بالاتر بود.

2. دشمن در زمان دولت هاي قبلي خسته نبود. مطالعات برادران ما در موسسه فلان وابسته به مركز مطالعات فلان نشان مي‌دهد دشمن از دو سال پيش دچار خستگي مفرط و ضعف در ناحيه ستون فقرات شده است.

3. در زمان‌هاي قديم نفت سر سفره مردم نبود. در نتيجه مردم مجبور بودند به خوردن نان و گوشت و پياز قناعت كنند. طبق گفته يكي از مسئولين چند شغله‌ دولت فعلي كودكان در آن زمان‌ها همگي از كمبود قير و گازوئيل رنج مي‌بردند.

4. در دول ماضي مصرف شكر كم بود. در نتيجه زندگي شيرين نبود. مصرف شكر در دولت فعلي چندين برابر شده است به طوري كه توليدات داخلي كفاف نمي‌دهد و مجبوريم براي مصرف مسئولين مرتب شكر وارد كنيم. مورد مصرف و انگيزه مسئولين از استعمال اين ميزان شكر به درستي مشخص نيست.